برسد و خود اين سير ، داراى هفت منزل مىباشد . در واقع مىتوان گفت سير و سلوك داراى سه منزل كلّى است كه منزل اوّل آن ، شامل هفت منزل است و عمدهء اهداف سير و سلوك براى سالك عادى در همين هفت منزل تحقّق مىيابد . منازل بعدى كه مربوط به « سير من الحق فى الحق » و « سير من الحق الى الخلق » مىباشد ، پس از لقاء يعنى فناء الهى كه منزل هفتم از سير اوّل است ، طى خواهد شد و موضوع بحث كنونى ما نيست . منازل هفت‌گانه عبارتند از : منزل اوّل : يقظه ( بيدارى ) ؛ « يقظه » ، موجب بيدارى و تنبّه سالك مىشود . اين منزل اهل معرفت را به توجّه وا مىدارد و از طريق مداومت بر ذكر ، تفكّر و مراقبت ، دائم‌التّوجّه مىكند . منزل دوّم : توبه ؛ در منزل دوّم بايد يك حالت پشيمانى در مقابل خداوند براى سالك پيدا شود و بفهمد كه نياز به يك شستشوى باطنى دارد . منزل سوّم : تقوى ؛ بعد از انجام توبه و پاك شدن سالك از گناه ، در منزل سوّم ، روح خشيت از خداوند در عمق جان او به حكومت خواهد رسيد . منزل چهارم : تخليه ؛ سالك در اين منزل رذايلى مانند حسادت ، خود خواهى ، دنيا طلبى ، رياست طلبى ، هوا پرستى و . . . را از وجود خود پاك مىنمايد . منزل پنجم : تحليه ؛ پس از ريشه‌كن كردن رذيلت‌ها ، مملكت دل سالك ، به زيور شجرهء طيبهء فضائل اخلاقى آراسته مىشود و به مرور زمان درخت فضائل را در وجود خويش بارور مىكند ، به گونه‌اى كه خودش و ديگران از ميوهء اين درخت ، بهره‌مند مىشوند . منزل ششم : تجليه ؛ در منزل ششم نور خدا در وجود انسان جلوه‌گر مىشود . اين نور در دنيا ممكن است حتّى براى كسانى جلوه گر شود كه سواد ابتدايى نيز